(1892–1970) Historyk, archiwista, nauczyciel i publicysta, badacz dziejów Górnego Śląska. Urodził się 19 grudnia 1892 roku w Mikołowie. Ukończył Seminarium Nauczycielskie w Mysłowicach. Był współzałożycielem Towarzystwa Polskich Nauczycieli na Górnym Śląsku, organizował kursy języka polskiego i uczestniczył w polskiej działalności plebiscytowej. Pracował jako nauczyciel i wizytator szkolny. Współorganizował Państwowe Seminarium Nauczycielskie w Pszczynie, gdzie w latach 1922–1931 prowadził również badania w archiwum książąt pszczyńskich. Współpracował z Instytutem Śląskim, Archiwum Akt Dawnych Województwa Śląskiego oraz Biblioteką Śląską. Pozostawił bogaty dorobek dotyczący historii śląskich miast, wsi, parafii, szkolnictwa i przemysłu. Do jego publikacji należą „Dzieje szkół parafialnych w dawnym dekanacie pszczyńskim” (1933), „Pszczyna. Monografia historyczna” (1936) oraz monografia Tychów z 1939 roku. Zajmował się także pochodzeniem nazw miejscowych i dokumentowaniem polskiej kultury na Śląsku. Wiele jego opracowań zachowało się w rękopisach i maszynopisach przechowywanych w Bibliotece Śląskiej. Zmarł 28 marca 1970 roku w Katowicach i został pochowany na cmentarzu panewnickim. W Mikołowie upamiętnia go tablica przy ul. kard. Stefana Wyszyńskiego.