Gazownia w Mikołowie została uruchomiona w drugiej połowie XIX wieku przy ulicy Jamna, obecnie Bernarda Krawczyka. Jej pierwszymi właścicielami byli Oskar Neumann, Karol Langenmayr z Zabrza, Herman Chuchul z Gliwic oraz fabrykant Carl Kern z Mikołowa. W 1901 roku miasto przejęło zakład za kwotę 60 tysięcy marek, aby efektywniej wykorzystać gaz koksowniczy. W tamtym czasie zamożni mieszczanie używali gazu do oświetlania mieszkań i klatek schodowych. W 1929 roku gazownia została rozbudowana o piec pięcioretortowy. Podczas II wojny światowej gazownia i wodociągi działały jako jeden zakład podlegający Magistratowi, a jego kierownikiem był Edward Białas. Po wojnie obie instytucje stały się jednostkami budżetowymi Zakładów Miejskich. W latach 1956–1958 wstrzymano produkcję gazu miejskiego, a w Mikołowie wybudowano reduktorownię, do której podłączono gazociąg z Tych. Zawarto wówczas umowę na dostarczanie gazu ziemnego z Zakładem Gazowniczym „Dalgaz” w Zabrzu. W latach dziewięćdziesiątych, wraz ze wzrostem znaczenia ochrony środowiska, gaz ponownie stał się popularnym i cenionym surowcem do ogrzewania mieszkań.